Na pewno ważniejsza jest od ścian, co najmniej tak samo ważna jak meble, okna, drzwi – zróbmy piękną podłogę to się o tym przekonamy. Polskamowi.pl podpowiada jaką podłogę można zrobić w swoim mieszkaniu.

Ostatnie dziesięciolecia nie rozpieszczały nas w tej kwestii. Mieszkania były małe, możliwości materiałowe i finansowe też. Szczęście mieli ci co objęli w posiadanie przedwojenne wille z parkietami. Ale dla niektórych parkiet ułożony w jodełkę to był przeżytek nie dający radości jego posiadaczom. Poza tym parkiet cyklinowany i pastowany wymagał wiele pracy i czasu w utrzymaniu. Brak przedwojennej służby i popularność pracy zarobkowej kobiet spowodowały konieczność zastosowania podłogi prostszej i łatwej do sprzątania. Stąd wielką popularnością cieszyło się linoleum i płytki pcv. Pracowici również je pastowali i polerowali, ci co mieli mniej czasu tylko przemywali taką podłogę mokrą ścierką. Co z tego kiedy gama kolorystyczna ograniczała się do szarości, koloru buro niebieskiego i beżowego. Wybór kolorystyczny to tylko jeden z problemów.
Drugim, były słabej jakości kleje, które powodowały odlepianie się poszczególnych płytek lub narożników wykładziny z rolki.

Trzecim problemem było przekonanie, że gruba wykładzina pokryje wszelkie nierówności i defekty istniejącej posadzki i zamiast prostej i równej powierzchni mieliśmy wszelkiego rodzaju krzywizny. Na takim podłożu wykładziny nie dało się przykleić więc odstawała przy ścianach i wchodził pod nią brud i woda.
Trwałym wykończeniem podłóg było lastriko czyli szlifowany beton z wciśniętymi w niego drobnym grysem kamiennym. Dobrze wykonane lastriko tworzyło piękną posadzkę, którą nawet barwiono głównie na czarno co pozwalało na tworzenie obrzeży, mozaiki, wzorów.

Kolejnym materiałem wykończeniowym na podłogi były wykładziny dywanowe. Były to przede wszystkim włókna syntetyczne na nietrwałych gumowanych podłożach, fałdujące się w wilgotne dni. Chemiczny nieprzyjemny zapach utrzymywał się nawet przez wiele lat. Do dziś nikt nie wie jak trujące były składowe tych wyrobów.
Ci, których było stać i jakimś cudem udało im się pozyskać marmur z polskich kamieniołomów kieleckich czy z kotliny kłodzkiej  cieszyli się w łazienkach Białą Marianną, Zygmuntówką, Bolechowicami, marmurem sławniowickim.
Te czasy były straszne. Nie tylko ze względu na problemy w opisanym temacie.
Dzisiejsze czasy są inne. Obfitują w porządnych i solidnych wykonawców, a przede wszystkim w mnogość materiałów. Mamy więc drewno we wszelkich jego postaciach – deski, panele, parkiet. Mamy kamień od kamienia polnego poprzez piaskowiec, marmur do granitu. Terakotę, glazurę, gres . Mamy wykładziny – sznurkowe, wełniane, dywany.

Drewno od wieków stanowiło najlepszy materiał na posadzki. Najtańsze jest drewno drzew iglastych – sosny i świerku. Nie wykonuje się z nich parkietów, ale położone w postaci desek mogą stworzyć urodziwą, ciepłą podłogę idealną do pomieszczeń, w których chodzi się boso lub w miękkim obuwiu. Wszystkie sypialnie, pokoje dzieci, części domu przeznaczone do użytku domowników mogą być wyłożone takimi deskami. Deski przybija się do poprzecznie ułożonych legarów, których grubość należy uwzględnić przy projektowaniu poziomów poszczególnych pomieszczeń, lub na ślepej podłodze z płyt wiórowych. Deski sosnowe można pokrywać olejem, bejcować, malować lakierem bezbarwnym lub kryjącym w pełnej gamie kolorów. Twardsze drewno liściaste jak brzoza, jesion, buk, dąb nadają się na parkiety czyli małe klepki łączone za sobą na pióro. Parkiet można również przybijać gwoździami do ślepej podłogi.
Klasycznym sposobem układania parkietu jest jodełka czyli układanie klepek naprzemiennie pod kątem . Współczesny bardzo popularny sposób ułożenia to tzw. cegiełka czyli ułożenie klepek wzdłuż z przesunięciem w co drugim rzędzie. Układ klepek w podłodze możemy komplikować w celu uzyskania bogatszego efektu zwłaszcza przy dużych powierzchniach pomieszczeń.
Parkiety tak jak deski można napuszczać olejem, woskować i lakierować barwiąc je wcześniej lub zostawiając naturalny kolor drewna. Oprócz prosto ułożonych posadzek parkietowych możemy zaprojektować i wykonać wszelkie mozaiki czyli ułożone z innego koloru lub gatunku drewna. Mogą to być małe elementy lub też całe kwadratowe, gwiaździste wstawki . Możemy również układać wzory dodając do drewna terakotę lub kamień.

Ostatnio bardzo popularne stały się coraz szerzej dostępne parkiety z drewna egzotycznego  sprowadzonego z Afryki, Azji czy Ameryki Południowej . Wybór obejmuje ok. 20 gatunków drewna, których główną zaletą jest fakt, że są twardsze od najtwardszego polskiego dębu nawet do 50 % . Poza tym drewno egzotyczne wybierane jest ze względu na swoją urodę – różnorodną kolorystykę i bogaty rysunek słojów . Kolorystyka obejmuje gamę od jasno słomkowej przez miodową, rudą , czerwoną do bordowej, brązowej i prawie czarnej. Daje to możliwość tworzenia ciekawych i niepowtarzalnych wnętrz.

mgr sztuki, architekt wnętrz
Małgorzata Lis – Naskręt

Skomentuj